ماه خونین 13 یا 14 مرداد بود که خواب بابا اکبرو دیدم. شبیه وقتهایی که بچه بودم. نگران و مضطر بود و در خانه قدم می زد16 شهریور، روز ماه گرفتگی به اندازه یک طبقه سقوط کردم. خوش شانس بودم که فقط سرم شکست با 8 بخیه...3 روز بعد یاد این خواب افتادمحال عجیبی ستحالا با یک ترس پنهانی از سقوط خودم و از دست دا...

ای رستخیز ناگهان وی رحمت بیمنتهاای آتشی افروخته، در بیشه اندیشههاامروز خندان آمدی، مفتاح زندان آمدیبر مستمندان آمدی، چون بخشش و فضل خداخورشید را حاجب تویی ، اومید را واجب توییمطلب تویی طالب تویی ، هم منتها هم مبتدادر سینهها برخاسته، اندیشه را آراستههم خویش حاجت خواسته، هم خویشتن کرده رواای روح بخش ب...

حسین 5ساله پیاده شد، و با صدایی که توش اندوه بود گفت دلم برات تنگ می شه....نه بلبل زبونی کودکی بود، نه کشف کلمه جدید خیلی واقعی بود. تا در بازشه و برن تو، با همون دلتنگی نگاهمون می کرد + نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی ۱۴۰۲ساعت 13:43| &nbsp توسط  شفق متولی  |  Adblock test (Why?)

با اجازه حسین آقا پناهی...تا هستم جهان ارثیه بابامهسلاماش، همه عشقاش، همه درداش،همه تنهائیاشوقتی نبودممال شمااگه دوست داری با من ببینیا بذار باهات ببینمبا من بگویا بذار با تو بگمسلامامونعشقامونتنهائیامونها؟Adblock test (Why?)

درونم ابر بهاری این روزها زندگی می کنه، پر بغض و درد و گریه مبهم که گاهی موفق می شم پسش بزنم.کلی اتفاقهای خوب دارم، بهترینش علیرضا ولی با اینهمه دلنگرانی آینده و جاموندنمون هر روز بزرگتر و بزرگتر می شه.فقط دلم می خواد نشکنیم، بتونیم ادامه بدیم. خدا راحتش کنه.مطمینم که کارمون سخته ولی درسته و نباید ق...

از 16 فروردین شبا تصور می کنم کیومرث پور احمد از لوسر پذیرایی خودش آویزوون کرده.روزی هزار بار می پرسیدم ما با این وضعیت 20 سال آینده رو چطور می گذرونیم؟ روزی هزار و یکبار می گم ما بنده روزی دار خداییم. ردیف می شه.اما واقعیت اینه که وقتی خبر مرگ پوراحمد شنیدم، فکر کردم ما برای چی تلاش می کنیم؟ من سه ...

یه شادی خوار بزرگ از کنارم رد شده....غمگینی بزرگی درونم خونه کرده. ولی از هیچ کدوم از تلاشهام پشیمون نیستم. پشیمونی بزرگ تلاش نکردنه. خسته ام + نوشته شده در  جمعه پنجم اسفند ۱۴۰۱ساعت 13:17| &nbsp توسط  شفق متولی  |  Adblock test (Why?)

گاهی وقتها سنگریزه ام در بستر رودخانهو گاه رودخانه ام بر بستری از سنگرفته ام یا مانده ام؟برچسبها: آرزو نوری + نوشته شده در  جمعه بیست و یکم مرداد ۱۴۰۱ساعت 15:7| &nbsp توسط  شفق متولی  |  Adblock test (Why?)

روزگارا قصد ایمانم مکنزآنچه می گویم پشیمانم مکنکبریای خوبی از خوبان مگیرفضلِ محبوبی ز محبوبان مگیرگر بدی گیرد جهان را سربسراز دلم امیدِ خوبی را مبرچون ترازویم به سنجش آوریسنگِ سودم را منه در داوریچونکه هنگام نثار آید مراحبّ ذاتم را مکن فرمانرواگر دروغی بر من آرد کاستیکج مکن راهِ مرا از راستیپای اگر ...

دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمیبینمدلی بی غم کجا جویم که در عالم نمیبینمدمی با همدمی خرم ز جانم بر نمیآیددمم با جان برآید چون که یک همدم نمیبینممرا رازیست اندر دل به خون دیده پروردهولیکن با که گویم راز چون محرم نمیبینمقناعت میکنم با درد چون درمان نمییابمتحمل میکنم با زخم چون مرهم نمیبینمخ

ای دوست ای دوست ای دوست ای دوستجور تو از آنکشم که روی تو نکوستمردم گویند بهشت خواهی یا دوستای بیخبران بهشت با دوست نکوست  + نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اسفند ۱۴۰۰ساعت 8:39| &nbsp توسط  شفق متولی  |  Adblock test (Why?)

با اجازه حسین آقا پناهی...تا هستم جهان ارثیه بابامهسلاماش، همه عشقاش، همه درداش،همه تنهائیاشوقتی نبودممال شمااگه دوست داری با من ببینیا بذار باهات ببینمبا من بگویا بذار با تو بگمسلامامونعشقامونتنهائیامونها؟Let's block ads! (Why?)

من نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشستهمه رفتند و نشستند و دمی جان ننشستهر کی استاد به کاری بنشست آخر کارکار آن دارد آن کز طلب آن ننشستهر کی او نعره تسبیح جماد تو شنیدتا نبردش به سراپرده سبحان ننشستتا سلیم

ای بی تو دل تنگم ، بازیچه ی توفان هاچشمان تب آلودم ، باریکه ی باران هامجنون بیابان ها ، افسانه ی مهجوری استلیلای من اینک من : مجنون خیابان هاآویخته ی دردم ، آمیخته ی مردمتا گم شوم از خود ، گم ، در جمع

هنوز نوشتن چیز خوبیهکرونا اومده و البته بهار هم همینطورعلی رغم همه بیمها و هراسها...امید هم در میان ما پرسه می زنه

از کرونا گرفتن می ترسم. ... از اون لحظه که می گن مریضی!....حس یه سراشیبی به من می ده .... سراشیبی که ترمزش همیشه نمی گیره

هیچ وقت فکر نمی کردم این شعر انقدر توش بیتهای خوب باشهxa0هان! ای دل ِ عبرتبین! از دیده عبر کن! هان!ایوان ِ مدائن را آیینهی عبرت دان!یکره زِ لب ِ دجله منزل به مدائن کنوَ ز دیده دُوُم دجله بر خاک ِ مدا

جمعه صبح خبر ترور قاسم سلیمانی منتشر شد. ناراحت شدم ولی اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که چه خوبه بچه نداریم این در حالی که خواب دیده بودم یه بچه بهمون به ارث رسیده، یکی می خوایم درست کنیم و یکی ه

چقدر دلم برای اینجا تنگ شده بودراسته که نوشتن تلاش...نوشتن درمانه...دست کم برای من اینهسایت باخه موعدش تموم شده، لحظه های آخره که منهدم شه و همه چی از دست بره....سایتی که در حالت عادی بالا نمی یومد...

به گزارشxa0خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)xa0به نقل از لیتهاب - وولف صاحب ذهنی تکرارناشدنی بود و به عنوان ناشر و نویسنده اعتقادات محکمی در این باره داشت که چگونه میتوان یک قطعه ادبی فوقالعاده نوشت. خوشبختا