ترانه بلوار میرداماد- محمدعلی سپانلو

به مناسبت تولد تهران از محمد علی سپانلو یاد می کنم. شاعر تهران.شاعری که می گن :"زبان شعری مختص به خود را دارد. تصویر تهران قدیم در شعرهای او جابهجا دیده میشود. تصاویری که مختص شعرهای او و زندگی کردن او و تجربیاتش که زیستن با نسلی است که با خلق معنا در شعرهایش خاطرههای مشترکی برایشان به یادگار گذاشته. شاید بتوان گفت سپانلو به معنای درست کلمه فرزند زمان خودش است و روح دوران خود را به درستی دریافته و از همین روست که شعرهایش روحی را به خواننده منتقل میکند که مختص دوران اوست."

شاعری که تهران دوست داشته :"ترک و لر و کرد و اصفهانی و فارسی و غیره همه به تهران آمدهاند و در این شهر زندگی میکنند. وقتی صحبت از تهران میشود همه آن را به باد فحش میگیرند در حالی که تهران مانند مادر مهربانی به همهشان امکانات زندگی را بخشیده است»

یک اجرای خوب از شهرزاد سپانلو در حضور پدر و با دکلمه پدر دیدم که بسیار به دلم نشست. اجرای این ترانه در آلبوم قصه ما اما چنگی به دل من نزد.

«ای روزهای فردا
ای فکرهای زیبا
ای برگهای پاییز
ای پنجههای رویا
ای واژههای زرین

ای آسمان لرزان
دریای باد و باران
بالای شهر تهران
در انتظار طوفان
طوفان سرد و سنگین

بهر تو میسرایم
از خود برون میآیم
لبهای خستهام را
یک لحظه می گشایم
ای سرزمین دیرین

یک شاعر پیاده
همراه جویبارت
با یک پیام ساده:
خوش باد روزگارت
نه این زمان غمگین

از بیشههای گیلان
گنبدهای سپاهان
پسکوچههای شیراز
تا آتشهای اهواز
لبخندهای شیرین

بولوار میرداماد
با لحظههای آزاد
پنجاه سال دیگر
از ما میآورد یاد
در روزهای رنگین

یک روز آفتابی
با آسمان آبی
آن سوی عصر غربت
تصویری از رفاقت
پیوندهای پیشین»

3 سالی بود که 1 آبان جشن می گرفتیم. امسال شورای شهر 14 مهر تعیین کرد ...چرا و کدوم بهتر و کدوم بهتر نیست بماند برای مدعیانش. برای من 1آبان تولد تهران و بس. تهران جان تولدت مبارک.