نوشتم، خواندی، فضائی که تکرار نخواهد شد.

به مناسبت تولد تهران از محمد علی سپانلو یاد می کنم. شاعر تهران.شاعری که می گن :"زبان شعری مختص به خود را دارد. تصویر تهران قدیم در شعرهای او جابهجا دیده میشود. تصاویری که مختص شعرهای او و زندگی کردن او و تجربیاتش که زیستن با نسلی است که با خلق معنا در شعرهایش خاطرههای مشترکی برایشان به یادگار گذاشته. شاید بتوان گفت سپانلو به معنای درست کلمه فرزند زمان خودش است و روح دوران خود را به درستی دریافته و از همین روست که شعرهایش روحی را به خواننده منتقل میکند که مختص دوران اوست." شاعری که تهران دوست داشته :"ترک و لر و کرد و اصفهانی و فارسی و غیره همه به تهران آمدهاند و در این شهر زندگی میکنند. وقتی صحبت از تهران میشود همه آن را به باد فحش میگیرند در حالی که تهران مانند مادر مهربانی به همهشان امکانات...

ادامه مطلب